|
Modlitwa ta powstała w sposób nadprzyrodzony, kiedy Faustyna zaczęła modlić się słowami wewnętrznie słyszanymi, by odsunąć sprawiedliwą karę Bożą (Dz. 474). Jezus określił tą modlitwę jako "znak na czasy ostateczne, po nim nadejdzie dzień sprawiedliwy." Dz. 848. Mówił o niej, jako o modlitwie przebłagalnej. " Modlitwa ta jest na uśmierzenie gniewu mojego (…)" Dz. 476. Odmawiając tą modlitwę ofiarowujemy Bogu Ojcu całego Jezusa - Jego człowieczeństwo i Bóstwo, jako ofiarę przebłagalną za grzechy każdego kto się modli i całego świata.
Obietnice Jezusa: "O - jak wielkich łask udzielę duszom, które odmawiać będą tę koronkę, wnętrzności miłosierdzia mego poruszone są dla odmawiających tę koronkę." Dz. 848.
"Kapłani będą podawać grzesznikom jako ostatnią deską ratunku; chociażby był grzesznik najzatwardzialszy, jeżeli raz tylko zmówi tę koronkę, dostąpi łaski z nieskończonego miłosierdzia Mojego." Dz. 689.
"Zatwardziali grzesznicy, gdy ją odmawiać będą, napełnię ich dusze spokojem, a godzina śmierci ich będzie szczęśliwa (…) Gdy tę koronkę przy konających odmawiać będą, stanę pomiędzy Ojcem, a duszą konającą nie jako Sędzia sprawiedliwy, ale jako Zbawiciel miłosierny." Dz. 1541.
|