Kult Miłosierdzia Bożego w naszych czasach związany jest z misją św. Siostry Faustyny Kowalskiej, skromnej zakonnicy ze Zgromadzenia Matki Bożej Miłosierdzia. Do niej Jezus powiedział: W Starym Zakonie wysyłałem proroków do ludu swego z gromami, dziś wysyłam ciebie do całej ludzkości z Moim miłosierdziem (Dz. 1588)
Jej misja polega na przypomnieniu biblijnej prawdy o miłosierdziu Boga oraz na wezwaniu do głoszenia jej światu z nową mocą przez świadectwo życia, czyny, słowa i modlitwę.
W tym celu – w celu głoszenia i wypraszania miłosierdzia dla świata – Jezus przekazał nowe formy kultu Miłosierdzia Bożego, którymi są:
obraz Chrystusa z podpisem: Jezu, ufam Tobie,
Święto Miłosierdzia w pierwszą niedzielę po Wielkanocy,
Koronka do Miłosierdzia Bożego,
modlitwa w chwili konania Jezusa na krzyżu (15:00) zwana Godziną Miłosierdzia
i szerzenie czci Miłosierdzia.
Do każdej z tych form kultu Jezus przywiązał wielkie obietnice pod warunkiem autentycznej praktyki tego nabożeństwa, czyli w postawie zaufania wobec Pana Boga (pełnienie Jego woli) oraz miłosierdzia względem bliźnich.
Całe orędzie Miłosierdzia Siostra Faustyna zapisała w swym „Dzienniczku”, a jego wizualnym znakiem jest obraz Jezusa Miłosiernego, namalowany według wizji, jaką miała w Płocku w 1931 roku. Pierwszy obraz Jezusa Miłosiernego został namalowany w Wilnie pod okiem Siostry Faustyny w 1934 roku; na całym świecie zasłynął obraz Jezusa Miłosiernego pędzla A. Hyły z Sanktuarium w Krakowie-Łagiewnikach. Na nim spełniły się słowa Jezusa, które wypowiedział do Siostry Faustyny przy pierwszym objawieniu: Pragnę, aby ten obraz czczono najpierw w kaplicy waszej i na całym świecie (Dz. 47). W misję św. Siostry Faustyny głoszenia światu orędzia o miłosiernej miłości Boga włączają się kapłani, osoby konsekrowane i wierni świeccy, tworząc w Kościele wielomilionowy Apostolski Ruch Bożego Miłosierdzia („nowe zgromadzenie”, którego założenia żądał Jezus).
|
